آبشارها صرفاً نقاطی برای توقف و عکاسی نیستند، بلکه معماران اصلی درههای عمیق و تغییرات دمایی ناگهانی در دل کوهستان محسوب میشوند. برخورد شدید آب با حوضچههای سنگی، جریانی از پودر آب ایجاد میکند که در شعاع چند ده متری، اکسیژن خالص و خنکای مطبوعی را حتی در میانه مردادماه به ارمغان میآورد. از ریزشگاههای عمودی و بلند که دستیابی به آنها نیازمند فرود فنی با طناب است تا چشمهسارهای پلکانی که در میان رسوبات تراورتن راه خود را باز میکنند، هر کدام هندسه متفاوتی از طبیعت را به نمایش میگذارند. برای کسانی که به دنبال فرار از گرمای دشت و کشف مسیرهای خنک در دل صخرهها هستند، انتخاب میان یک پیمایش دشوار جنگلی یا یک پیادهروی کوتاه درهنوردی، تعیینکننده مقصد بعدی خواهد بود. اما کدامیک از این سقوطهای آبی پنهان، ارزش تحمل سختیِ مسیرهای مالرو و ناهموار را دارند؟